شام غریبان امام حسین(ع) در گلزار شهدای قزوین
موازنه با باروت؛ چرا دکترین «بمباران برای تسلیم» آمریکا در برابر ایران قفل شده است؟
انسان یکشبه وطنفروش نمیشود
عروج استاد “علی پدرام ” و گله از …
خیابان با ما میدان با شما
آمریکا در اهداف جنگ ناکام ماند / تسلط بر تنگه هرمز، شکست راهبردی واشنگتن
رسانهها پل ارتباطی میان مردم و دولت هستند
اِیپَک قلب تپنده لابی صهیونیستی درآمریکا/صهیونیستها چگونه دولت آمریکا را در جهت منافع اسرائیل هدایت میکنند؟
آمریکا تلاش کرد با باروت و دکترینهای منقضیشده جنگ جهانی دوم، نتایجی را که در دیپلماسی به دست نیاورده بود، پشت میز مذاکره دیکته کند. اما واقعیتهای روزهای اخیر نشان داد که ایران، نه ژاپنِ محاصرهشده در اقیانوس آرام است، نه ویتنامِ بیدفاع در برابر B-52ها و نه عراقِ خسته از تحریمها.
باید هوشیار بود و دانست که استعمار نوین و ابزارهای رسانهایش، خاک یک کشور را ناگهانی فتح نمیکنند؛ آنها ابتدا ذهنها را تسخیر میکنند تا از درون خاک وطن، علیه خود وطن سرباز بسازند. دفاع از اشتراکات ملی، فراتر از هرگونه مرزبندی سیاسی، خط قرمز بقای یک جامعه است؛ چرا که بدون این اشتراکات، خانهای باقی نخواهد ماند که بخواهیم بر سر شیوه ادارهاش با هم گفتوگو کنیم.
در قلب نظام تصمیمگیری سیاسی ایالات متحده، نهادی قدرتمند، کمصدا اما فوقالعاده نافذ فعالیت میکند که بسیاری از تحلیلگران برجسته آن را «لابی مادر» یا «سقف لابیهای صهیونیستی» در آمریکا مینامند: اِیپَک (AIPAC). این سازمان که در ظاهر به عنوان یک نهاد غیرانتفاعی، آموزشی و مردمی ثبت شده، در عمل به یکی از تاثیرگذارترین ابزارهای اعمال قدرت در واشنگتن تبدیل شده است.
نظام بینالملل در شرایط کنونی، بیش از هر زمان دیگری در حال گذار به سوی واقعگرایی محض و قدرتمحوری است. در این فضا، جغرافیا دیگر یک عامل ایستا نیست، بلکه یک «سلاح راهبردی» پویا محسوب میشود. تنگه هرمز نه تنها یک شریان اقتصادی، بلکه «خط مقدم» قدرت بازیگری ایران در عرصه بینالملل است.
تهدیدهای اخیر علیه ونزوئلا، گرینلند، کوبا و به ویژه جنگ با ایران، همگی گویای این واقعیت است که نئوکانها کنترل آشکاری بر سیاست خارجی دولت دوم ترامپ به دست گرفتهاند. در چنین شرایطی، حتی خود ترامپ و هوادارانش در جنبش ماگا نیز عملا در مسیری حرکت میکنند که نئوکانها تعیین میکنند.
آمریکا انتظار دارد ایران پس از جنگ، رفتاری مشابه دوران پیش از جنگ داشته باشد؛ در حالی که ایران هزینههایی آن هم بهصورت تحمیلی پرداخته و اکنون نیز شرایط و جایگاه متفاوتی در دوره پساجنگ دارد.
الگوی صلح در سیاست علوی، مدلی جامع از صلح ارائه میدهد که هم واقعیتهای تلخ روابط انسانی و سیاسی را درک میکند و هم با اتکا به اصول اخلاقی والا، راهی به سوی جهانی عادلانهتر و باثباتتر میگشاید. پیادهسازی این اصول، مسیری است که پیروان مکتب علوی باید در پیمانها و توافقات خود، به ویژه در دنیای پرآشوب امروز، سرلوحه قرار دهند رعایت این اصول بدون تردید میتواند معرف الگوی نمونه و بیبدیل از صلح برای جهانیان باشد و زمینه را برای جذب هر چه بیشتر مردمان آزاده به سوی اسلام ناب را فراهم کند.
بیش از یک قرن، مداخله آمریکا در جهان، داستانی پیچیده و چندوجهی است که با شعارهای بلندپروازانه «دموکراسی» و «آزادی» آغاز شد، اما غالباً با هزینههای انسانی و اقتصادی سنگین، پیامدهای فاجعه بار و ایجاد تنشهای جدید همراه بوده است. توجیهات رسمی این مداخلات، اغلب در لفافه ایدئولوژیهایی چون «استثناگرایی آمریکایی» و «مقابله با تهدیدات جهانی» پیچیده شدهاند، اما بررسی دقیقتر، نقش پررنگ منافع اقتصادی، رقابتهای ژئوپلیتیکی و تلاش برای حفظ هژمونی را آشکار میسازد.