تغییر روش حکمرانی یک ضرورت است
فرزندآوری مسئولانه؛ نیاز امروز، تضمین فردا
رسانه؛ سکوی پرتاب برندها و صنایع ملی
پیروزی سایپای تهران در برابر کلینیک دکتر فرهاد/ حضور کمنظیر بانوان هوادار در سالن شهید بابایی قزوین
برگزاری دادگاه کثیرالشاکی شرکت خودرویی صدرا سپهر سازه
ضربات موشکی و اقتدار راهبردی ایران در جنگ ۱۲ روزه، دشمن را به زانو درآورد
نقاب خیرخواهانه بر چهره منافع اقتصادی و ژئوپلیتیک
عبور از بحران با همدلی و تدبیر
رئیس اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی قزوین گفت: از ابتدای فعالیت دور ششم تاکنون بیش از ۱۰ نشست خبری با حضور تمامی خبرنگاران و اهالی رسانههای استان برگزار شد و در هیچ دورهای از اتاق بازرگانی از بدو تأسیس در سال ۱۳۸۲ تا دور ششم، چنین ارتباطات تنگاتنگ و این میزان تعامل، حمایت و همراهی با خبرنگاران وجود نداشته است.
با این که روز کودک بیستم نوامبر است اما این روز در کشورهای مختلف جهان با هم متفاوت است تا آن جا که می توان گفت بر اساس اسناد و مدارک موجود نزدیک به 50 کشورجهان «روز جهانی کودک » را در روز اول ماه ژوئن برگزار می کنند این در حالی است که روز جهانی کودک در کشور ایالت متحده آمریکا دومین یکشنبه ماه ژوئن و در کشور آلمان هم بیستم ماه سپتامبر و در برخی کشور ها مانند نیوزلند هم این روز جهانی کودک در اولین یک شنبه مارس برگزار می شود.
اگر مجلس اول شورای اسلامی را نگاه کنید، متوجه میشوید که گروههای مختلف هر کدام به اندازه جایگاه خود سهمی در مجلس دارند. اگر به روند مجلس اول بازگردیم، دیگر مردم ما در آرزوی انتخابات ترکیه نخواهند بود و نشاط سیاسی مطلوبی بر کشور حاکم میشود.
مصاحبه با سعید دقیقی، سرمربی شمس آذر+ قسمت 2
عمار رسولی، در سال ۱۳۵۸ متولد شده و فارغ التحصیل دکترای مهندسی کشاورزی است که با توجه به علاقه اش به هنر وارد عرصه تاتر گردید و در سال ۱۳۷۴، نمایش «نار و نور» را به روی صحنه برد و در ادامه موفق به کسب جایزه برتر بازیگری در جشنواره دانش آموزی مناطق کشور شد.
فرمانده تیپ 116پیاده مکانیزه شهید صفوی قزوین در گفت و گو با عصر قزوین: ارتش و نیروی زمینی ما اکنون دقیقا مصداق آیه شریفه « أَشِدَّاءُ عَلَی الْکُفَّارِ رُحَمَاءُ بَیْنَهُمْ» است؛ اجازه تهدید به هیچ کشوری را نخواهد داد و خلاصه بگویم اگر هر کشوری خیال خامی و نیت شومی برای ایران در سر داشته باشد، حتما برای آن دشمن استخوانی در گلو و خاری در چشم خواهیم شد.
با نگاهی به سینمای ایران میتوان دریافت که یکی از حلقههای مفقوده آن خلاء ژانر و فیلمهای ژنریک است و این امر باعث گردیده لطمات زیادی به ساختار صنعتی سینما وارد گردد، به طوری که مخاطب در مواجهه با سینمای سالهای اخیر ایران تنها باید به فیلمهای کمدی و یا درامهای اجتماعی کفایت کند و تکرار پردامنه این دو ژانر نوعی دلزدگی و عدم جذابیت را برای مخاطب ایرانی به همراه داشته