برگزیدگان رویداد رسانهای «جنگ رمضان» در قزوین معرفی شدند
جشنواره «ما قهرمانیم» فرصتی برای نمایش توانمندیهای افراد با نیازهای ویژه است
سید محمد علمی شهردار قزوین شد
چرا آمریکا به مدرسهٔ میناب حمله کرد؟
بحران نبود باتری سمعک برای ناشنوایان در قزوین/ مددجویان در انتظار دستورالعمل جدید
ارائه خدمات به بیش از ۴ هزار خانواده شهدا و ایثارگران
چرا مصدق در جریان ملیشدن صنعت نفت به آمریکا روی آورد؟
باید در جنگ روایتها امید و اعتماد را زنده نگه دارند
حمله به مدرسهٔ میناب را نمیتوان «خطای فنی» خواند؛ این حمله در منطق راهبردی «شوک و بهت» و الگوی بمباران راهبردی با اثر روانی معنادار قرار میگیرد. این الگو، ادامهٔ همان مسیری است که آمریکا از هیروشیما و ناکازاکی تا بمباران شهرهای آلمان و ژاپن، ویتنام، عراق و اکنون میناب طی کرده است.
پاسخ به این ادعا که «ایران دریای خزر را فروخته است»، بر خلاف فضاسازی و شایعه سازی های رسانهای منفی است. کنوانسیون آکتائو یک مصالحه حقوقی و پیچیده است که هرچند دستاوردهای نظامی و امنیتی مهمی برای دفع تهدیدات خارجی در مرزهای شمالی دارد، اما در امنیتی حوزه اقتصاد انرژی و قراردادهای دو جانبه و چندجانبه همسایهها درباره بستر دریا، همچنان نیازمند دیپلماسی هوشمندانه و توافقات تکمیلی است تا منافع ملی ایران به صورت کامل تضمین شود.
اگرچه جنبش مشروطه در تثبیت یک نظام دموکراتیکِ باثبات در کوتاهمدت ناموفق بود، اما در نگاه کلان تاریخی نمیتوان آن را یک «شکست مطلق» نامید. مشروطه بذر مفاهیم مدرنی چون قانونگرایی، تفکیک قوا و حقوق شهروندی را در ذهنیت جامعه ایرانی کاشت. نهادهایی مانند مجلس شورای ملی، قانون اساسی و مطبوعات آزاد، هرچند با فراز و نشیب، یادگار این دوران هستند که مسیر تاریخ ایران را برای همیشه تغییر دادند.
از آغاز تجاوزات و حملات نظامی آمریکا تا به امروز، شاهد بودهایم که دونالد ترامپ با طرح بهانههای مختلف، بارها از تهدید حمله به زیرساختهای حیاتی ایران عقبنشینی کرده است. اما سوال کلیدی اینجاست: چرا واشنگتن با وجود عبور از خط قرمز درگیری نظامی، تاکنون تهدید علیه زیرساختهای مهم را عملی نکرده است؟ ترس از واکنش متقابل و متناسب ایران، شوک اقتصادی منطقه ای و جهانی و عدم توانایی خروج از باتلاق جنگ می تواند سه عامل مهم در عملی نشدن این تهدید از سوی آمریکا باشد.
نظام بینالملل در شرایط کنونی، بیش از هر زمان دیگری در حال گذار به سوی واقعگرایی محض و قدرتمحوری است. در این فضا، جغرافیا دیگر یک عامل ایستا نیست، بلکه یک «سلاح راهبردی» پویا محسوب میشود. تنگه هرمز نه تنها یک شریان اقتصادی، بلکه «خط مقدم» قدرت بازیگری ایران در عرصه بینالملل است.
آمریکا انتظار دارد ایران پس از جنگ، رفتاری مشابه دوران پیش از جنگ داشته باشد؛ در حالی که ایران هزینههایی آن هم بهصورت تحمیلی پرداخته و اکنون نیز شرایط و جایگاه متفاوتی در دوره پساجنگ دارد.
الگوی صلح در سیاست علوی، مدلی جامع از صلح ارائه میدهد که هم واقعیتهای تلخ روابط انسانی و سیاسی را درک میکند و هم با اتکا به اصول اخلاقی والا، راهی به سوی جهانی عادلانهتر و باثباتتر میگشاید. پیادهسازی این اصول، مسیری است که پیروان مکتب علوی باید در پیمانها و توافقات خود، به ویژه در دنیای پرآشوب امروز، سرلوحه قرار دهند رعایت این اصول بدون تردید میتواند معرف الگوی نمونه و بیبدیل از صلح برای جهانیان باشد و زمینه را برای جذب هر چه بیشتر مردمان آزاده به سوی اسلام ناب را فراهم کند.
رهبر معظّم انقلاب خطاب به همسایگان جنوبی ایران گفتند: شما در حال دیدن یک معجزه هستید. پس درست ببینید و درست درک کنید و در جای درست بایستید و به وعدههای دروغین شیاطین بدگمان باشید. ما هنوز منتظر واکنش مناسبی از سوی شما هستیم تا برادری و خیرخواهی خود را به شما نشان دهیم. این صورت نمیگیرد مگر با اعلام برائت شما از مستکبران که هیچ فرصتی را برای تحقیر شما و استثمارتان از دست نمیدهد.